Van lezer naar auteur

Ik heb in mijn leven honderden boeken verslonden. Boeken waren voor mij nooit gewoon iets om de tijd mee te vullen. Ik kon er helemaal in verdwijnen. Andere werelden ontdekken, personages leren kennen, me laten verrassen door een zin of een idee en soms nog dagen met een verhaal blijven rondlopen.

En ondertussen schreef ik zelf. Verhalen, gedichten, lessen en cursussen.

Ook voor Atelier Mystique schrijf ik mijn eigen cursussen en workshops uit. Verhalen zijn daarbij altijd belangrijk geweest. Toen mijn kinderen leerstof moesten onthouden, maakte ik er bijvoorbeeld verhalen van. Niet zomaar om het leuker te maken, maar omdat een verhaal ervoor kan zorgen dat iets blijft hangen.

Daarnaast schreef ik door de jaren heen ook heel wat andere verhalen en manuscripten. Sommige bleven ergens op mijn computer staan. Ideeën groeiden uit tot hoofdstukken. Manuscripten werden afgewerkt, opnieuw geopend, herschreven en uiteindelijk toch weer weggelegd.

Ook met mijn gedichten deed ik nooit echt iets met de gedachte dat ze ooit gepubliceerd zouden worden. Tot één van mijn gedichten werd geselecteerd en een plaats kreeg op de Troostplek in Bekegem. Een klein stukje van mijn woorden dat daar een eigen plek heeft gekregen.

Een boek uitgeven was voor mij toch nog een andere stap. Er was altijd wel een reden om het niet te doen. Misschien was het verhaal nog niet goed genoeg. Misschien moest ik nog meer schrijven, nog meer leren, nog wat wachten.

Tot ik met een goede vriend begon te praten over het uitgeven van een boek. Met zijn steun durf ik nu toch de sprong te wagen.

Dus ja. Ik geef eindelijk een boek uit. En dat voelt best bijzonder.